تبلیغات

کتاب روز


«جنگل آدم‌ها»


«جنگل آدم‌ها» و «شرح حاشیه» در نمایشگاه کتاب احمد بیرانوند از عرضه دو کتاب در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران توسط نشر روزگار خبر داد. به گزارش خبرنگار ادبیات و کتاب ایسنا، به گفته او، مجموعه داستان «جنگل آدم‌ها» یکی از این کتاب‌هاست. این کتاب حاصل تلاش جمعی از نویسندگان است که به صورت کارگاهی، در داستان‌هایشان اقدام به خلق دنیای حیوانات با گرایش‌های انسانی کرده‌اند. در این فضای به ظاهر تمثیلی حیوانات با بهره‌گیری از مظاهر تمدن در آثار حضور دارند. آن‌ها به دنبال تلاش‌های مدنی و شکل دادن به جامعه از هم گسیخته خود هستند. او افزود: نویسندگان این کارگاه با تدریس من به مدت چند سال است در موضوعات مختلف به پروژه‌های خلاقه می‌پردازند. همچنین چاپ دوم کتاب «شرح حاشیه» با ویرایش جدید و اصلاحات و اضافات وارد بازار نشر خواهد شد. این کتاب به تحلیل جریان‌های شعری پس از نیما می‌پردازد و نقد بعد از نیما را هم مورد بررسی قرار می‌دهد. شعر هوشنگ ایرانی، موج نو، شعر حجم و شعر گفتار از فصل‌های محوری این کتاب هستند.
آرشیو معرفی کتاب

«خرگوش ها» شعری از احمد بیرانوند

شعری از احمد بیرانوند

خرگوش ها

 

خرگوش های قهوه ای
خرگوش های سفید
از ساق پاهای من
تا دشتی از برف.

چقدر قطب جنوب است حرف های من
میان دویدن نفس های تو
توی سینه ای سپید.

رگ های مرا ساده نگیر
که تمام خرگوش های جهان
توی قلب من
لانه کرده اند.

دهلیزهای من چپ و راست
نفس کم می اورند
از بس که گرگ میان برف
به توله ی گرسنه اش
اندیشیده است.

شکارچی سپید
شکارچی سیاه.
گرگی شده ام
که میان برف
گریسته است.
وقتی خرگوش سفید
خرگوش قهوه ای
هراسش را توی لانه اش می دود.

از بس که دویده ام
کاش دانه های برف یکی سیاه
یکی سپید
می بارید
تا خانه خانه شود دشت.
تا اگر سفید کیش
تا اگر سیاه مات
به گرگ بگویم
پوزه ات را از لانه ام بردار.

رد خون تا انتهای دشت گریخته است.
توله که سرک می کشد
می بیند:
ماده گرگی که توی برف رفت
شکل برنگشتن است.

برچسب ها

مطالب مشابه...

3 افکار در “«خرگوش ها» شعری از احمد بیرانوند”

  1. م کیوان گفت:

    _ _ _توله می بیند
    ماده گرگی که توی برف است
    شکل برنگشتن است.
    _____
    جناب اقای بیرانون گرامی؛ سایه روشن های نمادین قشنگی، بارنگهای سیاو وسپیدو دشت و..ایجاز وایمیج(ایماژ)ایجاشده بود!
    من نمادو”مضمانین کار”راخیلی پسندیدم.
    __ارزوی سعادت دارم.
    شادزی
    دیرزی
    دردیرزی شادمان ایدهمی
    م کیوان

  2. باقر یگانه گفت:

    نوع شعر نوشتن شما حجم است اما این هم یک خطر است اگر تبدیل به یک فرم تکراری شود،و هم یک حسن است اگر به عنوان یه ظرفیت خصوصن تو نوشتن شعرهای بلند استفاده شود و حتا تو شعرهای کوتاه هم اگر با ظرفیت های دیگری مثل گفتگو و مونولوگ و رابطه بینامتنی و غیرو ترکیب شود می تونه حجم بودنش و به سمت فرم های تکراری رفتنش و کم رنگ کنه و حجمی بشه که می تونه شاخصه ی سبکی بشه.شعر بلند که می گم حواسم به سونات نیلوفری شاپور بنیاد بود نوع شعرپردازیاش اینجوریه. خود شعر هم زیبا بود اما با انتخاب فضاهای عمیقتر مثل اسطوره و تاریخ و فضاهای ترکیبی میشه این فرم و غنی تر کرد.اینا فقط پیشنهاد بود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آرشیو سایت

بایگانی

تبلیغات