تبلیغات

کتاب روز


«احمد بیرانوند/نشر وزگار»


چاپ دوم کتاب شرح حاشیه با ویراست جدید در بازار نشر «شرح حاشیه» که از نقطه نظری جدیدتر، می توان آن را شرح مهم ترین جریان های شعری معاصر بعد از نیما تلقی کرد، کتابی است در خور تامل و تعمق، اثر شاعر و محقق جوان،احمد بیرانوند. اگر چه کتاب از دید مولف در ساختاری متشکل از شش فصل ارائه شده است(بررسی انواع نقد بعد از نیما،بررسی شعر نیما،شعر هوشنگ ایرانی، شعر موج نو ، شعر حجم وشعر گفتار)، اما به طور کلی می توان آن را پژوهشی موفق در سه حیطه ی نقد نظریه ها، اشعار و بیان و تحلیل مورد توجه قرار داد. بررسی مباحث نقد و تمرکز در سیر حرکت و پویایی آن در قلمرو ادبیات پسانیمایی بخشی از کتاب است که نشانگر توجه و تدقیق مولف در باب اصول و انواع نقد این دوره است که لازم و بایسته و به جا می نماید. بخش دوم بررسی اصلی ترین نظریه ها، مانیفست ها و تا حدودی نگرش های جریان های شعری اخیر و نظریات مختلف در باب آن هاست. در این بخش نیز مولف سعی کرده است بر اساس بیانیه ها نقل قول ها ی مستقیم و غیر مستقیم، مصاحبه ها و به طور کلی داده های مستقیم نظریه پردازی های هر جریان، به درک مستقیم و بلا واسطه ای دست یابد و تا حد امکان آن را دست نخورده و مونتاژ نشده ، به خواننده معرفی کند تا در نهایت بتواند در بخش سوم به بررسی تحلیل و نقد اشعار برجسته ی نمایندگان هر جریان شعری بپردازد.
آرشیو معرفی کتاب

دو شعر از سرالله حسینی (غزل محض)

 

 

سرالله حسینی

(شاعران غزل محض)

 

————–

شعر اول:

کبود می شود ازخون، مناطقی، درمه

شب حلول تن از خواب خالقی، درمه

سقوط می شوم ازمن، به سمت دریا،در

بلوغ   اسکله   با  رقص  قایقی،  درمه

تمام شهر     به دنبال    ماه   می گردند

چه زود  می رسد آدم  به  منطقی  درمه

عبور می کند  از رگ ، پرنده ی  آخر

سپید جامه   به دیدار   رازقی  ،  درمه

فروختم    سرخود را  به باد ، وقتی که

خدانشست    کنارم   دقایقی ،  درمه

شعر دوم:

شبیه      بوسه ای   بر گونه ی   فرزند      زندانی

خدا  بوسید   ماهی    را   درون   چاه،   پنهانی

خدا  بود و شب و ماهی که می دانست بعد از آن

عمومی    می شود   در  شهر   دریا   ماه درمانی

هوایی  در  نقاط    گرمسیر    شهر   می پیچد

هوایی می کند  حجم  تنش  را  غصب  عدوانی

کسی هرگز  نمی دانست در شبهای خورشیدی

چه  تنها   می شود  در آسمان ها  مرد   کنعانی

اگر  دنیا   بنا    شد    بر بنای   سست    پیمانی

همان     بهتر    ندارد    این   غزل  مصراع  پایانی

 

 

مطالب مشابه...

7 افکار در “دو شعر از سرالله حسینی (غزل محض)”

  1. سالار عزیزپور گفت:

    ژرف و زیباست، غزل بخست

  2. حنیف خورشیدی گفت:

    هدف گردانندگان غزل محض معرفی چهره های جوانی ست که جایگاه خود را در شرایط کنونی پیدا کنند

    با تشکر از سایت آوانگارد

  3. شکوفه گفت:

    ممنون. چه غزل های قشنگی… با وجود اینکه شعر نو، ابعاد و وسعتی دیگر دارد اما به نظر من برای ما ایرانیان، غزل هرگز تمام نمی شود…از هر دو شعر لذت بردم. “فروختم سرخود را به باد ، وقتی که/خدانشست کنارم دقایقی ، درمه”

  4. درود جناب حسینی عزیز
    عالی عالی عالی
    نمی دونم چی باید بگم ترجیح می دم سکوت کنم و فقط لذت ببرم

  5. علی گفت:

    تنها عیبی که دیدم وجود مصرع پایانی بود.

  6. صیاد گفت:

    چه بوسه زند این اشک به رویت ای زندانی.. که حدیث دل ما گفته ای پنهانی .. کنون کز همه شهر میرسد صدای شعر وصال.. بیا و شعری گو که دل دوستان درمانی..

  7. یاسر پولایی گفت:

    کارهای زیبایی خواندم . بخصوص غزل اولی
    موفق باشید و شاعر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آرشیو سایت

تبلیغات

بایگانی

تبلیغات