تبلیغات

کتاب روز


«احمد بیرانوند/نشر وزگار»


چاپ دوم کتاب شرح حاشیه با ویراست جدید در بازار نشر «شرح حاشیه» که از نقطه نظری جدیدتر، می توان آن را شرح مهم ترین جریان های شعری معاصر بعد از نیما تلقی کرد، کتابی است در خور تامل و تعمق، اثر شاعر و محقق جوان،احمد بیرانوند. اگر چه کتاب از دید مولف در ساختاری متشکل از شش فصل ارائه شده است(بررسی انواع نقد بعد از نیما،بررسی شعر نیما،شعر هوشنگ ایرانی، شعر موج نو ، شعر حجم وشعر گفتار)، اما به طور کلی می توان آن را پژوهشی موفق در سه حیطه ی نقد نظریه ها، اشعار و بیان و تحلیل مورد توجه قرار داد. بررسی مباحث نقد و تمرکز در سیر حرکت و پویایی آن در قلمرو ادبیات پسانیمایی بخشی از کتاب است که نشانگر توجه و تدقیق مولف در باب اصول و انواع نقد این دوره است که لازم و بایسته و به جا می نماید. بخش دوم بررسی اصلی ترین نظریه ها، مانیفست ها و تا حدودی نگرش های جریان های شعری اخیر و نظریات مختلف در باب آن هاست. در این بخش نیز مولف سعی کرده است بر اساس بیانیه ها نقل قول ها ی مستقیم و غیر مستقیم، مصاحبه ها و به طور کلی داده های مستقیم نظریه پردازی های هر جریان، به درک مستقیم و بلا واسطه ای دست یابد و تا حد امکان آن را دست نخورده و مونتاژ نشده ، به خواننده معرفی کند تا در نهایت بتواند در بخش سوم به بررسی تحلیل و نقد اشعار برجسته ی نمایندگان هر جریان شعری بپردازد.
آرشیو معرفی کتاب

شعری از میلاد کامیابیان

 شعری از میلاد کامیابیان

 

خیالْ مرگ‌های خودش را دارد

 

مثل وزغی چسبناک نشسته بیخ گلویم

تابستانی که آب‌های تنی داشت

                                     نمی‌رود

نمی‌رود پایین‌تر

از ابتدای گردنه

و انحنای جنگل –که در چشم‌های محدّب من

                                           اهلی بود– می‌گذریم.

 

خاطره خوکی وحشی‌ست که گوشتِ حرام دارد

که گلوگلو ماغ می‌کشد و گوشتِ حرام می‌دهد

پس این آماس از چیست؟

که نمی‌رود

              پایین‌تر

                      دختری به سوی ما می‌آید

آیا می‌بینم؟

                      باریک‌تر از انقراض درخت

                      در بیشه‌ی باطل که وصف‌نشده مانده

                      به انتظار شاعری بومی

                      تا صدای برگ‌هاش را قافیه کند

                      و چون گوشـواره‌ای

                                            بـه او بسپارد.

             پایین‌تر

                      نور به شکارِ روز آمده است.

آیا می‌بینم؟

                      پسرک با اخمِ محلّی‌اش

                      هنوز از ما می‌رمد

                      اما خزر آرام است.

 

خیالْ مرگ‌های خودش را دارد

و از رگ‌های سینه چنان می‌گذرد

که پرنده‌ای بی‌نام

                    از ساحل متروک.

 

کتاب را باز می‌گذارم

تا در تنهاییِ عمیق خزر فرو روم،

چون وزغی چسبناک

                        که بومیِ برکه بود

و از آواز دریا

جر دو هجای کور نمی‌دانست،              

چون وزغی چسبناک

                        که می‌رود پایین‌تر.        

برچسب ها

مطالب مشابه...

0 افکار در “شعری از میلاد کامیابیان”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آرشیو سایت

تبلیغات

بایگانی

تبلیغات