تبلیغات

کتاب روز


«جنگل آدم‌ها»


«جنگل آدم‌ها» و «شرح حاشیه» در نمایشگاه کتاب احمد بیرانوند از عرضه دو کتاب در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران توسط نشر روزگار خبر داد. به گزارش خبرنگار ادبیات و کتاب ایسنا، به گفته او، مجموعه داستان «جنگل آدم‌ها» یکی از این کتاب‌هاست. این کتاب حاصل تلاش جمعی از نویسندگان است که به صورت کارگاهی، در داستان‌هایشان اقدام به خلق دنیای حیوانات با گرایش‌های انسانی کرده‌اند. در این فضای به ظاهر تمثیلی حیوانات با بهره‌گیری از مظاهر تمدن در آثار حضور دارند. آن‌ها به دنبال تلاش‌های مدنی و شکل دادن به جامعه از هم گسیخته خود هستند. او افزود: نویسندگان این کارگاه با تدریس من به مدت چند سال است در موضوعات مختلف به پروژه‌های خلاقه می‌پردازند. همچنین چاپ دوم کتاب «شرح حاشیه» با ویرایش جدید و اصلاحات و اضافات وارد بازار نشر خواهد شد. این کتاب به تحلیل جریان‌های شعری پس از نیما می‌پردازد و نقد بعد از نیما را هم مورد بررسی قرار می‌دهد. شعر هوشنگ ایرانی، موج نو، شعر حجم و شعر گفتار از فصل‌های محوری این کتاب هستند.
آرشیو معرفی کتاب

شعری از میلاد کامیابیان

 شعری از میلاد کامیابیان

 

خیالْ مرگ‌های خودش را دارد

 

مثل وزغی چسبناک نشسته بیخ گلویم

تابستانی که آب‌های تنی داشت

                                     نمی‌رود

نمی‌رود پایین‌تر

از ابتدای گردنه

و انحنای جنگل –که در چشم‌های محدّب من

                                           اهلی بود– می‌گذریم.

 

خاطره خوکی وحشی‌ست که گوشتِ حرام دارد

که گلوگلو ماغ می‌کشد و گوشتِ حرام می‌دهد

پس این آماس از چیست؟

که نمی‌رود

              پایین‌تر

                      دختری به سوی ما می‌آید

آیا می‌بینم؟

                      باریک‌تر از انقراض درخت

                      در بیشه‌ی باطل که وصف‌نشده مانده

                      به انتظار شاعری بومی

                      تا صدای برگ‌هاش را قافیه کند

                      و چون گوشـواره‌ای

                                            بـه او بسپارد.

             پایین‌تر

                      نور به شکارِ روز آمده است.

آیا می‌بینم؟

                      پسرک با اخمِ محلّی‌اش

                      هنوز از ما می‌رمد

                      اما خزر آرام است.

 

خیالْ مرگ‌های خودش را دارد

و از رگ‌های سینه چنان می‌گذرد

که پرنده‌ای بی‌نام

                    از ساحل متروک.

 

کتاب را باز می‌گذارم

تا در تنهاییِ عمیق خزر فرو روم،

چون وزغی چسبناک

                        که بومیِ برکه بود

و از آواز دریا

جر دو هجای کور نمی‌دانست،              

چون وزغی چسبناک

                        که می‌رود پایین‌تر.        

برچسب ها

مطالب مشابه...

0 افکار در “شعری از میلاد کامیابیان”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آرشیو سایت

بایگانی

تبلیغات