رفتن به بالا
  • یکشنبه - ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۵ - ۱۵:۳۸
  • کد خبر : ۵۲۰۷
  • چاپ خبر : نمایشنامه « شهر کوچک ما» تورنتون وایلدر/  ترجمه: زهرا طولابی

نمایشنامه « شهر کوچک ما» تورنتون وایلدر/ ترجمه: زهرا طولابی

نمایشنامه « شهر کوچک ما» تورنتون وایلدر/  ترجمه: زهرا طولابی

عنوان: شهر کوچک ما

نویسنده: تورنتون وایلدر

سال نشر: ۱۳۹۵

تیراژ: ۱۰۰۰ نسخه

شهر کوچک ما نمایشنامه‌ای در سه پرده نوشته تورنتون وایلدر است که در سال ۱۹۳۸ چاپ و در همان سال برنده جایزه پولیتزر شد. داستان شهر خیالی گراورز کرنرز و ساکنانش در فاصله ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ از زبان راوی در طول این نمایشنامه بیان می‌شود؛ پرد اول «زندگی روزمره»، پرده دوم «عشق و ازدواج»  و پرده سوم «مرگ و مردن» را روایت می‌کنند.
این نمایش برای اولین بار در تاریخ ۲۲ ژانویه ۱۹۳۸ در نمایش‌خانه مک‌کارتر در پرینستون، نیوجرسی اجرا شد. برای اولین بار در نیویورک در نمایش‌خانه هنری میلر در تاریخ ۴ فوریه ۱۹۳۸ به روی صحنه رفت. به تهیه کنندگی و کارگردانی جد هریس. کارگردان فنی ری‌موند ساوی؛ طراح لباس: مادام هلن پونز. نقش راوی توسط فرنک کراون اجرا شد. خانواده‌ی آقای گیبز را جی فاست، اولین واردن، جان کرون و مرلین ارسکین بازی کردند؛ اجرای نقش‌های خانواده‌ی وب به عهده‌ی توماس راس، هلن کرو، مارتا اسکات و چارلز ویلی بود.دورو میراند در نقش خانم سوامز ظاهر شد و سایمون استیمسون را فیلیپ کولیدج اجرا کرد.1ش

قسمتی از نمایشنامه

یه چیزی هست که هم من می‌دونم و هم شما. اینکه: مرده‌ها برای همیشه پیگیر دنیای ما زنده‌ها نیستن و رفته رفته از زمین دور می‌شن. از آرزوها و اهدافشون… و همه‌ی خوشیاشون… همه‌ی سختیایی که کشیدن… و همه‌ی آدمایی که دوست داشتند.

اونا از زمین رو برمی‌گردونن. من که این طور فکر می‌کنم. رو برمی‌گردونن.

تا وقتی که جسم زمینی‌شون از بین بره اینجا می‌مونن. آروم محو می‌شن؛ و تو این مدت کم‌کم نسبت به اتفاقات گراورز کرنز بی‌اهمیت می‌شن.

منتظرن، منتظرن چیزی که احساسش می‌کنن اتفاق بیفته. یه اتفاق مهم و با شکوه.

نمایشنامه « شهر کوچک ما» تورنتون وایلدر/  ترجمه: زهرا طولابی

عنوان: شهر کوچک ما

نویسنده: تورنتون وایلدر

سال نشر: ۱۳۹۵

تیراژ: ۱۰۰۰ نسخه

شهر کوچک ما نمایشنامه‌ای در سه پرده نوشته تورنتون وایلدر است که در سال ۱۹۳۸ چاپ و در همان سال برنده جایزه پولیتزر شد. داستان شهر خیالی گراورز کرنرز و ساکنانش در فاصله ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۳ از زبان راوی در طول این نمایشنامه بیان می‌شود؛ پرد اول «زندگی روزمره»، پرده دوم «عشق و ازدواج»  و پرده سوم «مرگ و مردن» را روایت می‌کنند.
این نمایش برای اولین بار در تاریخ ۲۲ ژانویه ۱۹۳۸ در نمایش‌خانه مک‌کارتر در پرینستون، نیوجرسی اجرا شد. برای اولین بار در نیویورک در نمایش‌خانه هنری میلر در تاریخ ۴ فوریه ۱۹۳۸ به روی صحنه رفت. به تهیه کنندگی و کارگردانی جد هریس. کارگردان فنی ری‌موند ساوی؛ طراح لباس: مادام هلن پونز. نقش راوی توسط فرنک کراون اجرا شد. خانواده‌ی آقای گیبز را جی فاست، اولین واردن، جان کرون و مرلین ارسکین بازی کردند؛ اجرای نقش‌های خانواده‌ی وب به عهده‌ی توماس راس، هلن کرو، مارتا اسکات و چارلز ویلی بود.دورو میراند در نقش خانم سوامز ظاهر شد و سایمون استیمسون را فیلیپ کولیدج اجرا کرد.1ش

قسمتی از نمایشنامه

یه چیزی هست که هم من می‌دونم و هم شما. اینکه: مرده‌ها برای همیشه پیگیر دنیای ما زنده‌ها نیستن و رفته رفته از زمین دور می‌شن. از آرزوها و اهدافشون… و همه‌ی خوشیاشون… همه‌ی سختیایی که کشیدن… و همه‌ی آدمایی که دوست داشتند.

اونا از زمین رو برمی‌گردونن. من که این طور فکر می‌کنم. رو برمی‌گردونن.

تا وقتی که جسم زمینی‌شون از بین بره اینجا می‌مونن. آروم محو می‌شن؛ و تو این مدت کم‌کم نسبت به اتفاقات گراورز کرنز بی‌اهمیت می‌شن.

منتظرن، منتظرن چیزی که احساسش می‌کنن اتفاق بیفته. یه اتفاق مهم و با شکوه.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه