رفتن به بالا
  • دوشنبه - ۶ شهریور ۱۳۹۱ - ۰۶:۴۵
  • کد خبر : ۷۵۵
  • چاپ خبر : شعری از محمد عمر عثمان (ترجمه: دلاور رحیمی)

شعری از محمد عمر عثمان (ترجمه: دلاور رحیمی)

شعری از محمد عمر عثمان

ترجمه: دلاور رحیمی

 

محمد عمر عثمان در سال ۱۹۵۷ در شهر سلیمانیه (واقع در کردستان عراق) چشم به جهان گشوده. وی در دهه ۱۹۸۰ تاثیر بسزای بر شعر کردی گذاشته و چون شاعری متفاوت و پیشرو شناخته شده است.  کتاب شعر او  با عنوان «در غربت, له غوربه تا»  بارها تجدید چاپ گردیده است.

ژنرالِ پاییز

 

منَم ژنرالِ پاییز

منِ همیشه بی قرار

ژنرالم… ژنرالِ هزارها درخت عریان و

میلیاردها برگِ ریخته

منم ژنرال پاییز

کلاه‏ خودِ سرم ابرست

و ستاره‏ های روی شانه هایم برگِ نقره‏ای رنگ

پالتویم از ایاز است و

شمشیرم شاخه درختی است پوسیده.

منم ژنرال پاییز..

خونی زرد در رگ‏ هایم جریان دارد و

چشم‏هایم چون ابر نمناک

تنها من بودم در تابوت شیشه

چندین برگ را به خاک سپردم.

منم ژنرال پاییز

تنها منم که با گردباد فراموشی به جنگ درآمدم و

شب برگ ها را زیر بال مهتاب و درخششِ آفتاب گذاشتم.

منم ژنرال پاییز

پاییز بی من یتیم است و

من بودم گفتم آری جسد سایه سبز است.

ای برگ ریخته ‏ی مهاجر

تنها منم که در محراب پاییز..

برای جان زنده‏ ی برگ ها

نماز شهید می‏خوانم..

نامش را نماز میت نمی‏گذارم.

شعری از محمد عمر عثمان

ترجمه: دلاور رحیمی

 

محمد عمر عثمان در سال ۱۹۵۷ در شهر سلیمانیه (واقع در کردستان عراق) چشم به جهان گشوده. وی در دهه ۱۹۸۰ تاثیر بسزای بر شعر کردی گذاشته و چون شاعری متفاوت و پیشرو شناخته شده است.  کتاب شعر او  با عنوان «در غربت, له غوربه تا»  بارها تجدید چاپ گردیده است.

ژنرالِ پاییز

 

منَم ژنرالِ پاییز

منِ همیشه بی قرار

ژنرالم… ژنرالِ هزارها درخت عریان و

میلیاردها برگِ ریخته

منم ژنرال پاییز

کلاه‏ خودِ سرم ابرست

و ستاره‏ های روی شانه هایم برگِ نقره‏ای رنگ

پالتویم از ایاز است و

شمشیرم شاخه درختی است پوسیده.

منم ژنرال پاییز..

خونی زرد در رگ‏ هایم جریان دارد و

چشم‏هایم چون ابر نمناک

تنها من بودم در تابوت شیشه

چندین برگ را به خاک سپردم.

منم ژنرال پاییز

تنها منم که با گردباد فراموشی به جنگ درآمدم و

شب برگ ها را زیر بال مهتاب و درخششِ آفتاب گذاشتم.

منم ژنرال پاییز

پاییز بی من یتیم است و

من بودم گفتم آری جسد سایه سبز است.

ای برگ ریخته ‏ی مهاجر

تنها منم که در محراب پاییز..

برای جان زنده‏ ی برگ ها

نماز شهید می‏خوانم..

نامش را نماز میت نمی‏گذارم.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه


۹ دیدگاه برای “شعری از محمد عمر عثمان (ترجمه: دلاور رحیمی)”

  • نامش نماز میت نیست
    ممنونم

  • درود دوست عزیز

  • درود

  • ممنون

  • غم انگیز است این پاییز

  • مرسی

  • کاکی به‌ڕێز: کاره‌که‌ت جێی ڕێز و پێزانینه‌ و هه‌وڵێکه‌ له‌ پێناو ناساندنی ئه‌ده‌بی پێشڕه‌وی کورد به‌ فارسه‌کان . ئه‌و ئه‌رکه‌ی پێشتر له‌ ڕێی هه‌وڵی دڵسۆزانه‌ی ده‌یانی میناک “فه‌ریاد شیری” ،مارف ئاغایی” و له‌ ناو گۆڤاره‌کانی “دونیای سوخه‌ن”،”معیار”،”ئادینه‌”” و … ڕه‌نگی ده‌دایه‌وه‌ و پێشوازی باشیشی لێکرا. ئومێده‌ تاسه‌ر درێژه‌ به‌و خزمه‌ته‌ بده‌یت. به‌ڵام برای هێژا: وه‌رگێڕانه‌که‌ تا ڕاده‌یه‌کی زۆر وشه‌ به‌ وشه‌یه‌ و پێویسته‌ بۆ ده‌رخستنی جوانییه‌کانی ناو دونیای شێعری کوردی و خودی کاکڵ و ناوه‌رۆکی شێعره‌کان خاسما شێعری هه‌ره‌ جوان و باڵکێشی “ژه‌نه‌راڵی پاییز”ی “محه‌ممه‌د عومه‌ر عوسمان” خۆ زێتر ماندوو بکه‌یت و پاراویی شێعری هاوچه‌رخی کوردی بۆ فارسه‌کان زێتر بخه‌یته‌ پێش چاو تا که‌سانی وه‌ک “شه‌مسی له‌نگڕوودی” به‌ هۆی وه‌رگێڕانی لاوازی شێعری “شێرکۆ”وه‌ نه‌ڵێن :ئا ئه‌مه‌یه‌ شێعری شێرکۆ بێکه‌س که‌ ئه‌و هه‌موو په‌ڕ و پۆی پێ ده‌به‌خشن. ئیتر خامه‌که‌ت هه‌رده‌م په‌یڤی ڕه‌نگاڵه‌یی تر له‌سه‌ر ڕووپه‌ڕ و ماڵپه‌ڕ و گۆشه‌ی ڕۆژنامه‌ و گۆڤاران بنه‌خشێنێ. هۆگرێکی ئه‌ده‌ب و وێژه‌ی کوردی

  • کاکه‌ دلاوه‌ر: ئه‌وه‌شم له‌ بیر کرد که‌ عه‌رزت بکه‌م که‌ کۆپله‌یه‌کی شێعره‌که‌ت له‌ بیر کردووه‌ وه‌ریگێڕی. ئه‌وه‌ش ده‌قه‌ کوردییه‌که‌ی: منم ژه‌نه‌راڵی پاییز..
    دره‌ختی ڕووت ئه‌و نازناوه‌ی خه‌ڵات کردم..
    منیش نازناوی شه‌هیدم دا به‌ گه‌ڵای هه‌ڵوه‌ریو.. و
    کردمه‌ تاکه‌ ئازیز
    له‌یه‌ک ساتا خۆم کۆرپه‌ی گه‌ڵاڕێزان و
    هه‌ر خۆشم باوکی پاییزم
    هه‌ر بژی

  • با خوندن شعر زیبا ویخزدهی شمافحاشی باد پاییزی رو با تمام وجود میشه حس کرد.