رفتن به بالا

شعر دیگر(اندوه نور)/ حسین خلیلی، مهدی یزدی و هلیا رهنمایی

. . . . 1 (…) تن می زنم به ابر و در سینه ام _ داغ نم نم باران یک روز مه گرفته است آنهمه نیست شکوفا تر از همیشه بود که باکی‌م نیست گریه کنم برای تو می‌گفتم به آسمان چه رنگی بیاویزیم که دوسترک داشتی پیشانی ام پیله ی شکافته باشد پس نقابی برای چهره های تو به خط دایره ها بریده ام سرنوشت _ مرگ‌ِ تازه بزاید. 2 (…) درآن باد كه جسم به سمتِ تصعيد می‌رود معلقم بر جيوه‌ای بی‌كران كه زمين بلعيده است فراز اسكله‌ای از عاج و فلس ـــ ‌ ‌در آينه ...


پیشخوان

  • شعر دیگر(اندوه نور)/ حسین خلیلی، مهدی یزدی و هلیا رهنمایی

    . . . . 1 (…) تن می زنم به ابر و در سینه ام _ داغ نم نم باران یک روز مه گرفته است آنهمه نیست شکوفا تر از همیشه بود که باکی‌م نیست گریه کنم برای تو می‌گفتم به آسمان چه رنگی بیاویزیم که دوسترک داشتی پیشانی ام پیله ی شکافته باشد پس نقابی برای چهره های تو به خط دایره ها بریده ام سرنوشت _ مرگ‌ِ تازه بزاید. 2 (…) درآن باد كه جسم به سمتِ تصعيد می‌رود ...
  • شعــــــــر دیگر(اندوه نور)/ سارال رویین، مارال اقبالی وابراهیم جعفری‌شهنی

    . . . . (شکل های مصور آب) خزه های ازلی_ابدی مرغان دلاور دریا بر فراز حوض به سخره ی هرزگی شر-آب ها آب های پهناور در شب شراب به روز تکوین عضلات بشری! و چشم هایش برای افروختن آتش آموختن عشق از جراحت کینه در هفتمین روز اندوه از کدام زاویه دمید که مقتول برادر شدیم؟ _ (جا که گرمی شفق زانوان مرا افراشت برای در آغوش تو آوردن ، نبض را تپش تهی از توش و توان را ) این ...
  • شعر آزاد/ساره سکوت، الناز آفاق، مژگان معدنی (کارگاه)

    . . . رفتار عصبی صبح ام در ادامهء شب می آیم از ظلمات بنویسم و بروم و تا به خون می رسم اسم های زیادی دارم در ذهن و زخمهای روان روی روانم شکنجه های سفید ساعتهای طولانی ست که رنج، پاهای شاخه شاخهء بسیارش را در حفره های کوچک حلقوم پنهان کرده در سرفه های شعر (در لخته های این کلمات )، از آن زنی که باردار سرِ دار می رود باید بنویسم و لکنت تحملم اما نمی گذارد. ســــــاره‌ ...
  • شعر دیگر/ (اندوه نور) هادی عالیپور، پریماه اعوانی، مهدی شکارچی

    . . . آنجا که ایستاده‌یی دشت‌های دیوانگی‌وُ آب‌های‌معطر‌ به‌ تو می‌رسند زیبایی‌اند در بزم رگ‌هات! اینک که ذرات‌ شادند ُپُرز‌خاک در پیچ‌ِ گیسویی‌‌ِ‌ی‌خورشید وُ نام‌َ‌ت را چشیده‌مَ، سراسر این جیغِ نَم را. گُذر نور بر گلو سرازیر وَرم رگ‌ها از دیده در شفاعت آبی ِ‌نمْ/گیراست. اینک که مشتاقم به شعبده‌ی نور؛گیرام * عقیق صورت و معطر گیسوان صورت‌های ...
  • مرزهای ثبات و تحول در شعر پس از نیما

    . . آوانگارد یازده / کارنامه‌ی ادبی اسماعیل نوری‌علا . . . . . ادبیات معاصر ما دوره‌های تحول و ثبات را در دهه‌های مختلف تجربه کرده‌ است. این تجربه‌ها به ما نشان می‌دهند که در بسیاری از موارد فارغ از تأثیر و تأثرهای اجتماعی بسیاری از اتفاقات و تحولات قائم به شخص بوده‌ است و اشخاصی در جریان‌سازی یا جریان‌شکنی‌ها نقشی فراتر از محیط داشته‌اند. در میان ...
  • شعر دیگر/ اندوه نور: راحیل شیراسب/ رحیم جلیلی/ بهنود بهادری/ شیلا عادل

    . . . . . . . دو شعر از راحــیل شیراسب ۱ (اسارت نقطه) برتمام دندانه‌هاى دندان‌گيرم اندازه رسيدن دوخط مقطع، درالتهاب راندنِ سينِ نوك زبانى، به فراموشى اسارت نقطه‌ها درشين شراب‌ام بودى ۲ (كف گشودن) نهاده كف پا تاريخى كه همدم من برآن راه جسته تا برهنه گى‌اش در شن‌ها سفر خزانه‌ام، ارگان فرمان دهى‌ات بر داغ ردَش به مشام كشيد. پا ...
  • فیروزه میزانی پس از سالیانِ خــاموشی در سه‌گانه‌ای مشترک به همراه علی مومنی

    . . . فیروزه میزانی زاده‌ی۲۱ آذر ۱۳۲۹ در تهران شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده و مترجم معاصر اهل ایران است. اولین اشعار وی در مجله تماشا (۱۳۵۴) و ماهنامه ادبی رودکی به چاپ رسید است. میزانی دانش‌آموخته رشته مدیریت از تهران و رشته ادبیات تطبیقی دانشگاه یوتا در امریکا است. وی یکی از شاعران مطرح موج ناب است. میزانی به عنوان یکی از تأثیرگذارترین و مهمترین شاعران زن ...
  • شعری از نیلوفر شریفی

    ١ او اندوهى ملايم است در نگاه اندوهى ملايم است در صدا در لبخند آن زن صدایش محو است خياطى... مى كند و لاله هایِ بر آمده بر بومِ پیراهنش امتداد می دهد شاهکاری از کوبیسم را تادرد تا گلو و سوزن... بی هوا فرو مى رود در غشایِ پوست مى رود در عمقِ تنهایی مى رود تا مغزِ استخوان و باد روسرى اش را و باد موهايش را سفيد سفيد مى رقصد آه ... چرا پدر هيچ گاه آن زن را مادرم ...
  • مقدمه بر شعر دیگر زنان / سمیرا کرمی

    Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA ...
  • چند شعر از افسانه توکلی

      از خانم افسانه توکلی تا کنون یک مجموعه شعر با عنوان "دستهایم در باغ پرسه می زنند" با نشر شاملو منتشر گردیده است. شعر خانم توکلی  در فضای تجربه شده ای در ادبیات نفس می کشد این شعر را در دهه هفتاد خوانده ایمٰ استفاده از تصاویر سیاه "مادرم /کودک مرده اش را /شیر داد" استفاده از ترکیبات اضافی و وصفی زیاد "مردگان هزار ساله " "حزن بلندترین شاخه درخت"  "تولد وهمی" و "دور دست ...

آخرین یادداشت ها