Warning: ksort() expects parameter 1 to be array, object given in /home1/avangard/public_html/wp-content/plugins/bbpress/includes/core/template-functions.php on line 316
آلفرد لرد تنیسون ترجمه: مستانه پورمقدم | سایت ادبیات پیشرو ایران آوان گاردها

تبلیغات

کتاب روز


«احمد بیرانوند/نشر وزگار»


چاپ دوم کتاب شرح حاشیه با ویراست جدید در بازار نشر «شرح حاشیه» که از نقطه نظری جدیدتر، می توان آن را شرح مهم ترین جریان های شعری معاصر بعد از نیما تلقی کرد، کتابی است در خور تامل و تعمق، اثر شاعر و محقق جوان،احمد بیرانوند. اگر چه کتاب از دید مولف در ساختاری متشکل از شش فصل ارائه شده است(بررسی انواع نقد بعد از نیما،بررسی شعر نیما،شعر هوشنگ ایرانی، شعر موج نو ، شعر حجم وشعر گفتار)، اما به طور کلی می توان آن را پژوهشی موفق در سه حیطه ی نقد نظریه ها، اشعار و بیان و تحلیل مورد توجه قرار داد. بررسی مباحث نقد و تمرکز در سیر حرکت و پویایی آن در قلمرو ادبیات پسانیمایی بخشی از کتاب است که نشانگر توجه و تدقیق مولف در باب اصول و انواع نقد این دوره است که لازم و بایسته و به جا می نماید. بخش دوم بررسی اصلی ترین نظریه ها، مانیفست ها و تا حدودی نگرش های جریان های شعری اخیر و نظریات مختلف در باب آن هاست. در این بخش نیز مولف سعی کرده است بر اساس بیانیه ها نقل قول ها ی مستقیم و غیر مستقیم، مصاحبه ها و به طور کلی داده های مستقیم نظریه پردازی های هر جریان، به درک مستقیم و بلا واسطه ای دست یابد و تا حد امکان آن را دست نخورده و مونتاژ نشده ، به خواننده معرفی کند تا در نهایت بتواند در بخش سوم به بررسی تحلیل و نقد اشعار برجسته ی نمایندگان هر جریان شعری بپردازد.
آرشیو معرفی کتاب

آلفرد لرد تنیسون ترجمه: مستانه پورمقدم

آلفرد لرد تنیسون
مستانه پورمقدم
اشک ها، اشک های بیهوده

اشک ها، اشکهای بیهوده ای که نمی دانم از بهر چیست،
اشک هایی از ژرفای نومیدی
که برخاسته از قلب و فرو می رود در دیدگان،
با تماشای این دشتهای خرم خزان زده،
و در اندیشه ی روزهای رفته.

شاداب چون نخستین پرتو تابیده بر بادبان قایقی،
آنسان که یارانمان را از سرزمین مردگان به سوی مان می آورد،
و اندوهناک چون واپسین پرتو سرخی
که می برد تمامی عشق مان را به کناره ای؛
چنین اندوهناک و چنین شاداب روزهایی که از دست رفته اند.

آه، غمگین و غریب در سپیده دم تاریک تابستان
نخستین نوای مرغان نیمه بیدار
در گوشهای او که می میرد
و دیدگانش خیره به کورسوی پنجره ای ست؛
چه اندوهناک و چه غریب روزهایی که از دست رفته اند.

عزیز چون خاطره ی بوسه های پس از مرگ،
و شیرین چون بوسه هایی که با وهمی نومیدانه
بر لبانی ست که ازآن دیگرانند؛
ژرف چون عشق، اولین عشق،
و بی رحم با تمام حسرت؛
آه، مرگ در زندگی ست روزهایی که دیگر از دست رفته اند!

Tears, Idle Tears
Tears, idle tears, I know not what they mean,
Tears from the depth of some divine despair
Rise in the heart, and gather to the eyes,
In looking on the happy Autumn-fields,
And thinking of the days that are no more.

Fresh as the first beam glittering on a sail,
That brings our friends up from the underworld,
Sad as the last which reddens over one
That sinks with all we love below the verge;
So sad, so fresh, the days that are no more.

Ah, sad and strange as in dark summer dawns
The earliest pipe of half-awakened birds
To dying ears, when unto dying eyes
The casement slowly grows a glimmering square;
So sad, so strange, the days that are no more.

Dear as remembered kisses after death,
And sweet as those by hopeless fancy feigned
On lips that are for others; deep as love,
Deep as first love, and wild with all regret;
O Death in Life, the days that are no more!

Alfred Lord Tennyson

برچسب ها

مطالب مشابه...

3 افکار در “آلفرد لرد تنیسون ترجمه: مستانه پورمقدم”

  1. Meisam Shahandeh گفت:

    سلام سلام سلام
    بسیار دلنشین همچو صدای چنگ…
    آرزومند آرزوهای شما;میثم شاهنده

  2. مستانه پورمقدم گفت:

    سلام آقای شاهنده
    با سپاس فراوان از شما.
    امید که همواره شادمان و پیروز باشید.

  3. مسعود گفت:

    من بودم اینطور شروع می کردم:

    اشکها ای اشکهای بی ثمر
    من نمی دانم چه خواهید از بصر
    .
    .
    .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آرشیو سایت

تبلیغات

بایگانی

تبلیغات