تبلیغات

کتاب روز


«جنگل آدم‌ها»


«جنگل آدم‌ها» و «شرح حاشیه» در نمایشگاه کتاب احمد بیرانوند از عرضه دو کتاب در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران توسط نشر روزگار خبر داد. به گزارش خبرنگار ادبیات و کتاب ایسنا، به گفته او، مجموعه داستان «جنگل آدم‌ها» یکی از این کتاب‌هاست. این کتاب حاصل تلاش جمعی از نویسندگان است که به صورت کارگاهی، در داستان‌هایشان اقدام به خلق دنیای حیوانات با گرایش‌های انسانی کرده‌اند. در این فضای به ظاهر تمثیلی حیوانات با بهره‌گیری از مظاهر تمدن در آثار حضور دارند. آن‌ها به دنبال تلاش‌های مدنی و شکل دادن به جامعه از هم گسیخته خود هستند. او افزود: نویسندگان این کارگاه با تدریس من به مدت چند سال است در موضوعات مختلف به پروژه‌های خلاقه می‌پردازند. همچنین چاپ دوم کتاب «شرح حاشیه» با ویرایش جدید و اصلاحات و اضافات وارد بازار نشر خواهد شد. این کتاب به تحلیل جریان‌های شعری پس از نیما می‌پردازد و نقد بعد از نیما را هم مورد بررسی قرار می‌دهد. شعر هوشنگ ایرانی، موج نو، شعر حجم و شعر گفتار از فصل‌های محوری این کتاب هستند.
آرشیو معرفی کتاب

شعری از عبدالله پشیو (ترجمه ماجد نقشبندی)

 دکتر عبدالله پشیو (به کوردی: په‌شێۆ) در سال ۱۹۴۶ در شهر کوچک بیرکوت از توابع استان اربیل کردستان عراق پا به دنیایی گذاشت که بعدها در شعرهایش آن را مکان رنج، بی عدالتی و جرم عنوان کرد. پشیو دوران ابتدایی و متوسطه را در همان شهر به پایان رساند. تا دهه‌ی ۱۹۷۰ در کشورهای روسیه، لیبی و سویس زندگی را به دور از وطن سپری کرد. او درجه‌ی دکترای خود را در رشته‌ی زبان و ادبیات کردی از دانشگاه مسکو دریافت کرد.
اگر بخواهیم چهار رکن اساسی برای شعر معاصر کردی تعیین کنیم؛ بی گمان نام عبدالله پشیو یکی از چهار چهره‌ی شعری کردها است که در کنار نام‌های دیگری همچون: شیرکو بیکس، لطیف هلمت و رفیق صابر، بر پیشانی شعر معاصر کردی می‌درخشد و جایگاه بسیار قابل توجهی را به خود اختصاص داده و تأثیر منحصر به فرد و خاص خودش را هم بر جریان شعر کردی و حتی جریانات سیاسی و اجتماعی کردستان گذاشته است.

شعر :

پرچ

جار و بار … پرچت

به‌ تاوێک باران، به‌ ڕه‌شه‌بایێ

وا تێک ده‌چڕژێ،

وا ئاڵۆز ده‌بێ،

ده‌ڵێم : تا ماۆه‌…ئیتر دانایێ…

که‌ چی ئێواران که‌ هه‌ر من و تۆین،

به‌ چاۆلێکنانێ هه‌ڵده‌ڕژێ و دادێ،

دیسان، وه‌ک جاران، دابین ده‌بێت و

له‌ به‌ری ده‌ست و هه‌ناسه‌م ڕادێ.

زریان بۆ زریان،

تۆفان بۆ تۆفان به‌ جێ ده‌هێڵێ و

هه‌تا به‌یانی

نوقمی شه‌پۆلی به‌رامه‌ێ مۆرد و کنێرم ده‌کا

دانی پیا ده‌نێم:

هه‌رچی ده‌زانم له‌ فه‌لسه‌فه‌ێ ژین،

ئه‌ۆ فێرم ده‌کا!

ترجمه:

زلف

گه گاهی … زلفت
به بارانَکی، به باد ِ دَبور
چنان پریشان
وآشفته گردد
که می پندارم: نمی آرامد هرگزاهرگز

عصرگاه اما، که منم، و تو
به پلک زدنی، [بر شانه هایت] فرو ریزد و
دوباره چون قبل، آرامش گیرد
و رام می شود، به پیش ِ دستم،  پیش ِ نفسم.

باد را به باد
توفان به توفان، واگذارد و
تا سپیده دم
غرقم می کند
در موج ِ خوش ِ نکهت ِ آس و شمیم  ِ کُنُدر

دانه ای از آن مزه می کنم:
از زندگی و از فلسفه اش
آنچه را باید،
می آموزدم!

مترجم:

ماجد نقشبندی

 ۱۳۵۲ /سنندج

 مهندسی کامپیوتر/ دانشگاه صنعتی شریف

مطالب مشابه...

9 افکار در “شعری از عبدالله پشیو (ترجمه ماجد نقشبندی)”

  1. سمیرا کرمی گفت:

    ترجمه بسیار روان و زیبایی بود مرسی

  2. ئاره زوو گفت:

    باسلام وتشکربابت ترجمه زیبایتان امادونکته وجودداردکه حیفم آمدبه آن اشاره نکنم.۱-ئیتر دانایێ:به معنای خم نشدن وتسلیم نشدن است.درواقع درختی رابه تصویرمی کشدکه دربرابرهیاهوی بادتسلیم نمی شود.امادربرابرچشم برهم زدنی سرش خم می گردد.۲-دانی پیا ده‌نێم:به معنای اعتراف کردن است.که معنای آن بسیارمتفاوت ازدانه ای ازآن مزه میکنم.منظورشاعراین است.اعتراف می کنم هرآنچه که ازفلسفه چگونه زیستن رامیدانم ازاوآموخته ام.

    • ماجد نقشبندی گفت:

      سرکار خانم آرزو
      ممنون از نکته سنجی شما و یادآوریتان. در مورد اول، به دلیل این که می خواستم وزن شعر تا حدودی حفظ شود، محدودیتهایی در استفاده از کلمات داشتم. در مورد دوم اما کاملاً حق با شماست، من معنی را ندانسته، ترجمه کرده ام. سعی می کنم به بهترین شکل اصلاح کنم.

  3. رزكار جبارى گفت:

    دان پیانان=اعتراف کردن (این مصدرشه)…آقاى نقشبندى میتونن تصحیح کنن

  4. ماجد نقشبندی گفت:

    با تشکر از دوستانی که واژه ای جدید را به من آموختند و ترجمه را با دقت خوانده اند، بند آخر شعر باید به صورت زیر تصحیح شود:

    “اذعان می کنم:
    از زندگی و
    از فلسفه اش
    آنچه را باید،
    می آموزدم!”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آرشیو سایت

بایگانی

تبلیغات