تبلیغات

کتاب روز


«احمد بیرانوند/نشر وزگار»


چاپ دوم کتاب شرح حاشیه با ویراست جدید در بازار نشر «شرح حاشیه» که از نقطه نظری جدیدتر، می توان آن را شرح مهم ترین جریان های شعری معاصر بعد از نیما تلقی کرد، کتابی است در خور تامل و تعمق، اثر شاعر و محقق جوان،احمد بیرانوند. اگر چه کتاب از دید مولف در ساختاری متشکل از شش فصل ارائه شده است(بررسی انواع نقد بعد از نیما،بررسی شعر نیما،شعر هوشنگ ایرانی، شعر موج نو ، شعر حجم وشعر گفتار)، اما به طور کلی می توان آن را پژوهشی موفق در سه حیطه ی نقد نظریه ها، اشعار و بیان و تحلیل مورد توجه قرار داد. بررسی مباحث نقد و تمرکز در سیر حرکت و پویایی آن در قلمرو ادبیات پسانیمایی بخشی از کتاب است که نشانگر توجه و تدقیق مولف در باب اصول و انواع نقد این دوره است که لازم و بایسته و به جا می نماید. بخش دوم بررسی اصلی ترین نظریه ها، مانیفست ها و تا حدودی نگرش های جریان های شعری اخیر و نظریات مختلف در باب آن هاست. در این بخش نیز مولف سعی کرده است بر اساس بیانیه ها نقل قول ها ی مستقیم و غیر مستقیم، مصاحبه ها و به طور کلی داده های مستقیم نظریه پردازی های هر جریان، به درک مستقیم و بلا واسطه ای دست یابد و تا حد امکان آن را دست نخورده و مونتاژ نشده ، به خواننده معرفی کند تا در نهایت بتواند در بخش سوم به بررسی تحلیل و نقد اشعار برجسته ی نمایندگان هر جریان شعری بپردازد.
آرشیو معرفی کتاب

فتو شعر شماره3 (سهم عنوان در عکس)

این جلسه احمد بیرانوند به تفاوت مفهوم «عنوان» در شعر خودش و عکس من می پردازد تا بتواند فاصله عنوان آن با عنوان در شعر را دریابد:

عکس از: مریم احسانی

شعر و تشریح از: احمد بیرانوند

 

سهم عنوان در عکس

شعری که عنوان ندارد، چیزی کم ندارد اما می توانست چیزی داشته باشد که حالا ندارد. گرچه بعضی شعرها وقتی عنوان دارند،فقط عنوان دارند؛ شبیه برچسب تا میان بقیه ی اشعار گم نشوند اما از  نگاه من، عنوان، خط اول شعر است که کمی زودتر از شعر شروع شده است. آمده است به استقبال تا به تو سلام کند و بگوید:

 من زود رسیده ام

 اما تو تا پایان خواهی آمد؟

اما برای عکس قضیه فرق می کند. عکسی که نام ندارد یعنی می خواهد فقط عکس بماند اما عکاسی که برای عکسش نام می گذارد یعنی خودش هم آمده است به نمایشگاه و عکس خودش را دیده است و به عکسش گفته است:

ببخشید من قبلن شما را جایی ندیده ام؟

نکند شما… باشید؟

این نقطه چین یعنی عنوان عکس. یعنی جایی از ناخودآگاه متن در تصویر که عکاس اعتراف می کند به آن چه آشناست اما به خاطر نمی اورد.

با این حساب من در اشتراک نام شعر و نام عکس، به دنبال عنوان فتو شعر هستم، که در کارگاه بعدی به این اشتراک خواهم پرداخت.

——————————-اما فتو شعر این جلسه ی کارگاه:

عنوان:

           گوشه

متن:

 

گوشه که

از تنهایی من گذشت

                      تنها شد.

چه کسی جز من

رو بر می گرداند از نور

                            در نیمه ی تاریک؟

حاشیه:

تنهایی من، ناخودآگاه من است که فروید در پس زمینه، شبیه درخت می شود؟

آلت من،

پرسپکتیو حضور تو

عنوان عکس از نگاه عکاس:

                                 خلوت دو گانه

 

برچسب ها

مطالب مشابه...

5 افکار در “فتو شعر شماره۳ (سهم عنوان در عکس)”

  1. نیلوفر گفت:

    عکس زیبا
    و شعری خوب
    ممنونم

  2. ج و ا د گفت:

    سلام
    در باز است باز در است پس باز در است و در باز است…
    آقا ما هم بلدیم …اینقد شعرهای لیبرالیسمی رو بزرگش نکنید یه جور تفسیر و بیان می کنید که انگار کسی از شعر چیزی نمیفهمه
    یه شعر ساده رو یه جور آب و تاب میدید که انگار غزل سعدی یا حافظه
    از سهراب بودازده بگیر تا…اشعار پست مدرن شلخته ی مقوایی

  3. امیر گفت:

    درک زیبایی در کی زیباست…

  4. سپیده گفت:

    سلام.در مجموع حرکت جالب توجهی رو پیش گرفتید.بهتون تبریک میگم.
    سوالی که برام پیش اومده اینه که چرا عنوان عکس از نگاه عکاس خلوت دوگانه ست؟ سپاسگزارم..

  5. می/نا گفت:

    گردن کجیت بگیرد که گوشه
    گوشه که گوش ندارد برای شنیدن
    سایه ببار بر سرمان و بعد
    گرد و خاک می کنی سگ نفهم!
    نجسیت میگیرد زن،سیاه که بشوم؟
    زن نیست
    شیرین نیست
    گوشت سگ هم
    تلخ می شوم
    ای گوشهایت سنگین
    لبهایت
    دستهایت
    ای گردن هایت کج
    کج می افتیم با هم؛
    می افتیم!
    می/نا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آرشیو سایت

تبلیغات

بایگانی

تبلیغات