رفتن به بالا

سانسور کوتوله‌ساز و ویرانگر است

گفت‌وگو با فرهاد کشوری/ حبیب پیریاری در داستان‌های شما دو بستر موضوعی فعال جریان دارند: تاریخ و فرهنگ عامه(با پشتوانۀ تجربۀ زیستۀ شما). در این پرسش می‌خواهم بر وجه «تاریخ» درنگ کنم. کار داستان نویس در قبال تاریخ چیست؟ صرفاً بازسازی داستانیِ تاریخ؟ یا واسازی آن به شکلی که گذشته را به خوانشی امروزی بکشاند؟درمورد بستر فرهنگ‌عامه باید بگویم، نه، این‌طور نیست. داستان، شخصیت دارد و شخصیت هم در پهنه‌ی هستی، زندگی و کار می‌کند و دست به عمل می‌زند. کنش و ...


پیشخوان

  • سانسور کوتوله‌ساز و ویرانگر است

    گفت‌وگو با فرهاد کشوری/ حبیب پیریاری در داستان‌های شما دو بستر موضوعی فعال جریان دارند: تاریخ و فرهنگ عامه(با پشتوانۀ تجربۀ زیستۀ شما). در این پرسش می‌خواهم بر وجه «تاریخ» درنگ کنم. کار داستان نویس در قبال تاریخ چیست؟ صرفاً بازسازی داستانیِ تاریخ؟ یا واسازی آن به شکلی که گذشته را به خوانشی امروزی بکشاند؟درمورد بستر فرهنگ‌عامه باید بگویم، نه، این‌طور نیست. ...
  • شب مستبد/ امین فقیری

    معرفی رمان «شب مرشدکامل» از فرهاد کشوری بی‌گمان شگردی که فرهاد کشوری برای تبدیل ماجراهای یک اَبَردیکتاتور به رمان به کار بسته طرفه و بی‌نظیر است. ماجراهایی به صورت خاطره، آن‌هم در یک‌شب بیان می‌شود. کابوس‌هایی است که ریشه در واقعیت دارند. و در این میان خواننده به این باور می‌رسد که با یک اثر مستند روبروست. قهرمان این رمان افسون‌کننده شاه‌عباس است؛ ...
  • مصیبتی که می‌آید/ کاوه میرعباسی 

    نگاهی به « شب طولانی موسا »  نوشته‌ی فرهاد کشوری «شب طولانی موسا» درامی گروتسک است با رگه‌هایی از طنز (بدخواه ناشناسی که مدام غذای موسا را شور می‌کند و آن قدر در این اقدام راه افراط می‌پیماید که این آزار کودکانه خوره ذهنی و کابوس زندگی موسا می‌شود و او که به جان آمده است، در واکنش دست به اعمالی مسخره می‌زند و خود را در موقعیت‌هایی مضحک قرار می‌دهد، وقتی ...
  • یادداشت سردبیر/عید نوروز من آنست که بینم رویت!

    ندیدم. با همهْ ندیدن‌های این سال چه کنم. ندیدم یا نخواستم که ببینم؟ آیا می‌شد چیزی را که همه‌جاست ندید؟ بعضی چیزها آنقدر به چشم می‌آیند که ندیدنی می‌شوند. مثل روشنی، که از بس که هست، ندیدنی می‌شود. ما سالی را بین دیدن و نادیده گرفته شدن گذراندیم... و زنده‌ایم هنوز!در سالی که گذشت میل آوانگاردها در انتشار کم بود. کمتر هم شد. سال جدید را می‌خواهیم به دیدن ...
  • جابه‌جایی رخداد «القاء شخصیت»/ حسین آتش‌پرور

    . . . . . یادداشتی بر داستانِ كوتاه شكار شبانه اثر صمد طاهری داستانِ كوتاه شكار شبانه از  نظر  اغلب سازه‌هاي داستاني مثل رخداد، زمان، بستر و زبان، خطي است و خلاقيت نويسنده در  اجرا و معماري داستان  است كه ديده می‌شود؛  اجرايي كه از طريق رخداد  در  شخصيت‌سازي آن متمركز می‌شود. پس می‌بايد حواس خود را به آن سمت از داستان هدايت كنيم: 1- رخدادي كه ...
  • شعر آزاد/ نگین فرهود، افروز کاظم زاده، مهناز خوشنامی، رضا روزبهانی

    . . . . . . . . . پیش‌گویانی که بشارت برهنگی دادند انگار آنها هم نمی‌دانستند که ما دانه‌های انگوری هستیم که اگر زمانی خاکمان کنند به شکل بطری‌های ودکا از دل مستی سر برمی‌آوریم سنگمان زدند و شکستیم بر و بازومان صیقل‌تر شد اما سنگین‌تر شدیم گلوله‌مان زدند تا بمیریم از خونمان دشتی پر از لاله سر برآورد رنگین‌تر شدیم "از خون جوانان وطن لاله دمیده"تر و به ...
  • اندوه نور/ رستم‌اله مرادی، بهمن ساکی

    . . . . 1 (…) مرا مشتاقی ِخویش احاطه می کند به سوزی دیگر   شب که فرود می آید از گیسو بی رکاب اما به ماه رویی می سوزد به خویش سلما سپیده ی « درّه ی جنّی » را . . . 2 (…) از ماه نگونیِ    خویش می نگرم تا به هذیان ساکت صخره سنج موج در مصیبت سلسله ای از مرغانِ مُرده در نجوا من گورِ خود به دریا     می یابم . . 3 (دمِ ...
  • شعر آزاد/ محمد توکلی‌کوشا، عاطفه انتظامی، میلاد کامیابیان

    . . . 1 . چون رازی که در گلوگاه پرنده ای وحشی پنهان شده است در من پنهانی ای هندی نشسته جگرت را خورده در دهلی نو ای صبح فتح مکه پاروی شانه هایم بگذار و خدایان سنگی را بر آبهای نیل ده فرمان شو ای یک دستت موسولینی یک دستت چه گوارا کدام اسطوره ی کهن از تاج محل نافت شراب نوشید که دیگر هوشیار نشد تفسیر کدام فصل ریگ ودا چشم تو می شد ای دستت را بگیرم باران بیاید خیس مان نمی ...
  • اندوه نور/ محمود بوستانی، جواد سیفی، سعاد آرام

    . . . . . . . . . . عطرهایِِ عتیق در سنگواره‌ی لامسه و کلماتِ تهیدست - با ح یِِ حُطامِ توامان - درو - دَلوِ* موران و مصاریعِ عاجگون را اسبِ اشکانی‌ام پدیدار کرد به پهندشت . . رشت باریدنِ عطرِ تو دیر یافت که آب ( معاشرِ جوهره‌ی یشم و شراره‌ی طرّه‌ی مُشک‌سای) به بازویِ « کردخاله»* برمی‌کشید آه گابریلَا! « می نوش که بعد از من و تو، ماه بسی از سَلخ به غُرَه ...
  • شعر کوردی/ انور عباسی

    . .. . . انور عباسی (هرس) شاعر و نویسندە متولد سال 1365 در شهر سقز شرق کوردستان و هم اکنون مقیم شهر استکهلم سوئد است. عباسی اولین مجموعە شعر خود را تحت عنوان "خودی از خودهای گم شدە" را در سال 2015 و مجموعەی "شریان تابوت " را کە بە زبان فارسی سرودە شدە را در سال 2019 در کشور سوئد بە چاپ رساند . همچنین کتب شعر" پنجاه و سە گل و پرچمی کە نمی ارزد" سال( 2020) و ''نگاه کوهستان و ...

آخرین یادداشت ها